Të lexosh gjuhën joverbale, aftësitë që i dallojnë gratë nga burrat

Nëpërmjet lëvizjeve të duarve apo këmbëve, shprehjeve të fytyrës apo gjesteve të caktuara, njeriu flet edhe nëse nuk thotë asgjë.

Për të kontrolluar nëse mund të lexojmë gjuhën joverbale të një personi, mund të ndezim televizorin dhe të shohim një film ose serial (pa titra), të fikim volumin dhe të analizojmë dinamikën midis personazheve. Do të mbetemi pa mend kur të vërejmë se trupi mund të thotë shumë më shumë se fjalët.

Nëpërmjet lëvizjeve të duarve ose këmbëve, shprehjeve të fytyrës ose gjesteve të caktuara (si kruarja e kokës, ecja nga njëra anë në tjetrën ose ulur në buzë të karriges), një person flet edhe nëse nuk thotë asgjë.

A munden femrat të lexojnë gjuhën joverbale më mirë se meshkujt?

Sipas psikologëve, femrat kanë një aftësi më të madhe për të interpretuar sinjalet joverbale sesa meshkujt. Kjo ndoshta për faktin se femrat janë më të vëmendshme ndaj detajeve apo që vërejmë elementë që kalojnë pa u vënë re nga meshkujt.

Një studim i kohëve të fundit tregon se lehtësia ose vështirësia në leximin e gjuhës jo-verbale varet më shumë nga qëllimet ndërpersonale sesa nga seksi ose aftësitë detektive të Sherlock Holmes që disa mund të mburren. Prandaj, perceptimi do të varet nga ajo që duam të marrim nga personi tjetër. Për shembull, nëse dëshirojmë t’ju joshim, do të zbulojmë disa qëndrime që nuk do t’i vëmë re gjatë një interviste pune ose kur i kërkoni diçka partnerit tuaj.

Çfarë thotë shkenca?

Studiuesit gjithashtu pohojnë se qëndrimi ynë trupor ndryshon në varësi të mjedisit ose personit që kemi përballë.

Nuk është e njëjta gjë të flasim me një ish-partner që na ka tradhtuar se sa me vjehrrën që i kërkojmë një recetë; me shokun më të mirë të cilit i tregojmë çfarë kemi blerë në qendër në krahasim me kolegun që është gjithmonë më i mirë se ne ose me një mësues të cilit duhet t’i ankohemi për një notë. Kjo do të thotë që ne të gjithë kemi aftësinë për t’u përshtatur me situatat, siç bën një kameleon. Është e vërtetë që disa janë më të aftë se të tjerët, megjithatë, ajo dhuratë mund të shpërthehet në çdo kohë.

Nëse do të kishim mundësinë të shtypnim butonin “me zë” në bisedat tona me njerëzit e tjerë, ndoshta do të ishte më e lehtë për të parë nëse ajo që ata thonë me gojën e tyre është e njëjtë me atë që thonë me trupin e tyre. Në shumicën e rasteve, gjuha e trupit nuk gënjen, ndaj kjo është ajo që shpesh na tradhton.

Duhet të qartësohet se stereotipet ose paragjykimet shpesh na mashtrojnë, ashtu si edhe përvojat e kaluara. Nëse gjendemi përballë një personi të “mësuar” të na gënjejë, të gjitha lëvizjet që do të kryejë me trupin e tij do të interpretohen si një mënyrë për të thënë të vërtetën, në kundërshtim me atë që shprehin buzët e tij.

Faktorë të tjerë që ndikojnë në mënyrën se si ne lexojmë gjuhën joverbale

Pritshmëritë që kemi për atë person (në të njëjtin rast si më parë, nëse ai është partneri që duam dhe shpresojmë që një herë të na thotë të vërtetën) do të ndryshojnë gjithashtu perceptimin tonë për atë që po vëzhgojmë. Sepse në fund të fundit, nuk ka asgjë objektive në këtë jetë.

Nga ana tjetër, konteksti ndikon shumë në aftësinë për të lexuar gjuhën joverbale. Sepse të marrësh në pyetje një vrasës të dyshuar nuk është njësoj si të flasësh me një fqinj se sa i shtrenjtë është transporti publik.

Edhe një herë, eksperimentet dhe studimet shkencore tregojnë se stereotipet kanë fuqi të madhe, deri në atë pikë sa mund të modifikojnë apo ndikojnë edhe në perceptimin që kemi për atë që ndodh rreth nesh, në këtë rast gjuhën joverbale të bashkëbiseduesit tonë… Dhe kjo shkon përtej gjinisë së personit.

GAZETA.MK

Story i mëparshëm

Kancelari gjerman viziton Kievin dhe Moskën

Story i radhës

Cancelot flet për grabitjen që ia terrorizoi familjen

Të fundit nga

AlbanianMacedonianEnglish