Kafeja ka kohë që nuk është më thjesht kafe. Sot, ajo është një zakon, një pushim, një arratisje nga jeta e përditshme dhe ndoshta “luksi” i fundit i vogël nga i cili njerëzit nuk duan të privohen. Dhe pikërisht për këtë arsye, edhe pse çmimet po rriten pothuajse kudo, kafenetë në Maqedoni vazhdojnë të mbeten plot.
Në qendër të Shkupit, por edhe në qytete të tjera, është pothuajse e pamundur të gjesh një tavolinë të lirë në baret e njohura gjatë fundjavës. Një kafe që disa vite më parë kushtonte 60 ose 70 denarë, sot në shumë vende i kalon 100, dhe në disa vende arrin edhe 150 denarë. Megjithatë, zakoni nuk ndryshon.
Ekonomistët thonë se përgjigjja nuk është aq e thjeshtë. Në një kohë kur kostoja e jetesës është vazhdimisht në rritje, njerëzit shpesh nuk heqin dorë nga kënaqësitë e vogla, sepse ato u japin ndjesinë se jeta ka ende njëfarë normaliteti. Në vend të udhëtimeve të mëdha, blerjeve të shtrenjta apo luksit, shumë zgjedhin të paktën të ruajnë ritualin e kafesë me miqtë, drekës me kolegët ose një pijeje në mbrëmje.
“Do të reduktoj diçka tjetër, por jo kafenë”, është një fjali që dëgjohet gjithnjë e më shpesh midis qytetarëve.
Analistët financiarë paralajmërojnë se një fenomen tjetër po shfaqet këtu – njerëzit po shpenzojnë gjithnjë e më shumë për të ruajtur një ndjesi jete normale, edhe kur në të vërtetë kanë më pak hapësirë në buxhetin e tyre. Disa paguajnë me karta, disa me pagesa të shtyra dhe disa thjesht nuk mendojnë shumë për pamjen afatgjatë.
“Në kohë krize, njerëzit shpesh heqin dorë nga gjërat e mëdha, por ruajnë zakonet e vogla që u sjellin një ndjesi rehatie”, shpjegojnë ekspertët.
Dhe ndoshta aty qëndron përgjigjja. Një kafe 120 denarë nuk është thjesht kafe. Është një zakon që njerëzit nuk duan ta humbasin. Një simbol që, pavarësisht gjithçkaje, jeta vazhdon të paktën disi normalisht.
Burimi: lajmpress.org
