Në Kinë po zhvillohet me shpejtësi një industri e re që po ndryshon mënyrën si njerëzit e perceptojnë teknologjinë: robotët humanoidë të dizajnuar jo vetëm për punë fizike, por edhe për “shoqëri emocionale”.
Kjo industri zhvillohet në Shenzhen, një nga qendrat më të mëdha teknologjike në botë, ku kompani si Ubtech Robotics po prodhojnë robotë që ecin, flasin dhe përshtaten me përdoruesin. Fillimisht këta humanoidë u krijuan për përdorim industrial: punë në magazina, kontroll cilësie në linjat e prodhimit dhe detyra të automatizuara që kërkojnë saktësi të lartë. Disa modele madje mund të ndërrojnë vetë baterinë, duke e bërë funksionimin e tyre pothuajse të pavarur.
Por tani po vërehet një zhvendosje e rëndësishme në treg. Këta robotë po shiten gjithnjë e më shumë si “shoqërues emocionalë”. Ata janë të dizajnuar për të krijuar ndërveprim personal me përdoruesin, për të mësuar nga sjellja e tij dhe për t’iu përshtatur nevojave të tij psikologjike. Ideja është që ata të mos jenë thjesht robotë, por prani e qëndrueshme në jetën e përditshme të njeriut.
Çmimi i tyre fillon nga rreth 17,600 dollarë dhe mund të shkojë shumë më lart, në varësi të funksioneve dhe nivelit të inteligjencës artificiale. Për disa konsumatorë, ky konsiderohet një investim për të zëvendësuar ose kompensuar mungesën e kontakteve sociale, sidomos në shoqëritë urbane, ku ritmi i punës është i lartë dhe koha e lirë e kufizuar.
Këta humanoidë janë të mbuluar me materiale të buta si silikoni, kanë pamje të kujdesshme estetike dhe janë projektuar për të krijuar ndjesinë e afërsisë fizike dhe emocionale. Ata flasin, përgjigjen, dhe me kalimin e kohës “mësojnë” preferencat e përdoruesit, duke u bërë gjithnjë e më të personalizuar.
Megjithatë, ky zhvillim ngre edhe pyetje të rëndësishme. Së pari, kufiri midis shoqërisë reale dhe asaj artificiale po bëhet gjithnjë e më i paqartë. Kur një robot fillon të thotë atë që përdoruesi dëshiron të dëgjojë, ekziston rreziku i krijimit të një varësie emocionale. Njerëzit mund të fillojnë të zëvendësojnë marrëdhëniet njerëzore me ndërveprime të kontrolluara nga algoritme.
Së dyti, lindin çështje etike: deri ku duhet të shkojë teknologjia në imitimin e afeksionit njerëzor? A është e shëndetshme që një makinë të simulojë empati, kur në realitet ajo nuk e ndjen atë?
Së treti, kjo industri po hap një treg të ri ekonomik të quajtur “ekonomia e kujdesit artificial”, ku kompanitë nuk shesin vetëm funksione teknike, por edhe përvoja emocionale të personalizuara.
Rritja e robotëve humanoidë në Kinë tregon një transformim të thellë: nga robotë që zëvendësojnë punën fizike, drejt robotëve që synojnë të zëvendësojnë një pjesë të ndërveprimit njerëzor. Dhe ky mund të jetë një nga ndryshimet më të rëndësishme sociale të dekadës së ardhshme.
Burimi: botasot.info
