​Dita kur arabët morën Egjiptin

Egjipti është një vend në udhëkryqin e kontinenteve që ka pasur rëndësi të madhe gjatë gjithë historisë për shkak të vendndodhjes së tij, por edhe për shkak të potencialit të tij.

Si ‘shporta e bukës’ së Perandorisë Romake, Egjipti ishte një provincë kurorë, mbështetjen e së cilës çdo njeri që donte ta quante veten perandor duhej ta kishte. Në këtë ditë në vitin 641, fillon historia e re e Egjiptit.

Në gjysmën e parë të shekullit të 7-të, Perandoria arabe ishte në një fazë zgjerimi të shpejtë. Nën kalifët e parë, zgjerimi territorial ishte intensiv dhe përfshinte pushtime në zona që më parë kishin qenë nën kontrollin e Perandorive Bizantine dhe Sasanide.

Egjipti ishte një objektiv tërheqës për kalifin arab për shkak të rëndësisë së tij ekonomike dhe strategjike.

Si një nga burimet kryesore të drithërave për Perandorinë Bizantine dhe një rrugë kyçe tregtare, Egjipti kishte qenë subjekt i sulmeve më parë, por në vitin 641 u bë objektivi kryesor i forcave arabe.

Pushtimi i Egjiptit filloi në vitin 639. Guvernatori bizantin atë kohë, Theodori, i përballoi disa sulmeve dhe organizoi një mbrojtje të organizuar mirë, por ai humbi betejën vendimtare të Heliopolisit në vitin 640, pas së cilës ra edhe Aleksandria, qyteti dhe qendra më e madhe kulturore e Egjiptit, pas një rrethimi disamujor, më 8 nëntor 641.

Aleksandria kishte rëndësi të rëndësishme simbolike dhe strategjike si një qendër e kulturës helenistike dhe një nga fortesat kryesore bizantine në rajon.

Me pushtimin e Aleksandrisë, forcat arabe siguruan kontrollin mbi të gjithë Egjiptin dhe shënoi fillimin e një kapitulli të ri në historinë e rajonit.