Afrimi me Kinën, Serbia po shkon drejt “vetëvrasjes politike”, pse vizita e Vuçiqit në Pekin mund të jetë e rrezikshme

Që nga rënia e tendës, prania e Kinës në hapësirën publike ka qenë dukshëm më e vogël. Pavarësisht kësaj, Kina është shumë e rëndësishme për Presidentin e Serbisë, Aleksandër Vuçiç, kur bëhet fjalë për investimet e huaja, veçanërisht ndërsa afrohen zgjedhjet. Pavarësisht qëndrimit të Amerikës, Vuçiç nuk do të largohet nga Pekini, edhe pse rreshtimi i tij me Kinën dhe Rusinë kundër Perëndimit do të ishte i barabartë me vetëvrasje, thonë të intervistuarit e medias serbe “Danas” duke folur për lëvizjet e mundshme të Vuçiçit drejt Kinës, duke marrë parasysh pikëpamjet e Presidentit të SHBA-së Donald Trump.

Lidhjet me Kinën

Në fjalimin e tij drejtuar publikut pas seancës së Këshillit të Sigurisë Kombëtare në lidhje me ndërhyrjen e SHBA-së në Venezuelë, Vuçiç, duke zgjedhur me kujdes fjalët, tha, ndër të tjera, se Amerika në Serbi dhe në pjesë të tjera të botës, do të bëjë çmos për të dëbuar vendet konkurruese, kryesisht Kinën dhe Rusinë Ai iu referua gjithashtu faktit se NIS, një kompani me shumicë në pronësi ruse në Serbi, është nën sanksione të SHBA-së, ashtu si edhe kompania kineze Linglong, e cila punëson rreth 1,300 persona. “Duhet të luftojmë me këtë. Dhe shpresoj se do të luftojmë”, tha Vuçiç, i cili gjithashtu pret një vizitë zyrtare në Kinë këtë vit, e cila, siç thotë ai, do të jetë me rëndësi të madhe dhe të mrekullueshme për të. Duke marrë parasysh skenën dhe marrëdhëniet ndërkombëtare, mund të thuhet se Vuçiç nuk është në një pozicion të lakmueshëm, sepse nga të gjitha anët (BE, SHBA dhe Rusi), të cilat më parë i quante partnere, ndjen presionin e premtimeve të dhëna lehtë dhe të paplotësuara nga të dyja palët.

Serbia “mes dy zjarresh”

Deri tani nuk kemi dëgjuar asgjë të keqe për Kinën, por nuk ka dyshim se edhe kjo fuqi ka pritjet e veta. Prandaj pyetja është se si do ta trajtojë Vuçiç atë në të ardhmen nëse dëshiron marrëdhënie të mira me Amerikën, për të cilën thotë se i kupton mirë interesat e saj dhe i sheh pasojat. Dragoslav Rasheta, studiues i Rrugës së Tretë të Re, beson se nuk do të ketë distancim nga Kina, por përkundrazi, dhe këtë e pamë në reagimin ndaj ndërhyrjes amerikane në Venezuelë. “Kina është shumë e rëndësishme për Vuçiçin kur bëhet fjalë për investimet e huaja, si për ardhjen e investimeve të reja, ashtu edhe për mbijetesën e investimeve të vjetra si fabrika e hekurit dhe Bori. Dhe ai shton se nga ana tjetër, prania e investimeve amerikane është ende e vogël, dhe ashtu si investimet/kreditë e BE-së, ato nuk janë jotransparente si ato kineze.

Presioni nga SHBA

Sipas tij, do të ishte shumë ambicioze të pritej që SHBA-të të kërkonin që Serbia të hiqte dorë nga furnizimet ruse me energji dhe ndikimi kinez në të njëjtën kohë, veçanërisht kur u refuzuan opsionet që do të zvogëlonin ndikimin kinez në vendin tonë, siç është Rio Tinto. “Vuçiç do të përpiqet të na përfshijë sa më shumë që të jetë e mundur në zinxhirin kinez të prodhimit të automjeteve elektrike”, deklaron ai. I pyetur nëse kjo do të thotë që Trump do të ketë mirëkuptim për bashkëpunimin me Kinën, ai përgjigjet se SHBA-të nuk kanë asnjë mënyrë për ta dëbuar Kinën, domethënë, nuk kanë asgjë që nuk do të ishte një opsion i rrezikshëm për udhëheqësin që po hyn në zgjedhjet më të rëndësishme për të dhe me qytetarë që nuk e pëlqejnë SHBA-në.

“Vetëvrasja” e Serbisë

Miljan Mladenovoviç, Analist Kërkimor, tërheq vëmendjen për faktin se prania e Kinës në hapësirën publike është zvogëluar ndjeshëm që nga rënia e tendës. Dhe ai vlerëson se Ballkani Perëndimor si zonë u bë sërish interesant globalisht në dekadën e kaluar, ku së pari Kina pati “hyrjen” e saj në Evropë, dhe tani shohim një iniciativë më të qartë të BE-së në lidhje me pranimin e anëtarëve të rinj nga rajoni, si dhe të Amerikës, e cila, megjithëse ende me turp, i jep rëndësi gjithnjë e më të madhe Ballkanit Perëndimor. “Mendoj se të ulesh në katër karrige do të jetë e paqëndrueshme jo vetëm në planin afatgjatë, por edhe në atë afatmesëm, dhe se përafrimi me njërën nga palët do të duhet të ndodhë në të ardhmen e afërt, dhe nëse BE-ja zgjerohet në BP dhe nëse Ukraina dhe Lindja e Mesme vendosen nën kontrollin e plotë të Perëndimit, përafrimi me Kinën dhe Rusinë kundër Perëndimit do të ishte i barabartë me vetëvrasje”, përfundon ai.