Pas armëpushimit në Gaza në tetor të kaluar, bota duket se beson se lufta ka mbaruar dhe se jeta ka rikthyer normalitetin, gjë e pasqyruar edhe nga ulja drastike e mbulimit mediatik, i përqendruar kryesisht në diskutimet për “Bordin e Paqes” të Donald Trump. Por realiteti në terren është krejt ndryshe: popullsia e Gazës vazhdon të vuajë për shkak të shkeljeve të përsëritura të armëpushimit nga ushtria izraelite.
“Kjo armëpushim është një gënjeshtër. Bota e ka harruar Gazën dhe vuajtjet që po kalojmë. Nuk e di nëse kanë parë ndonjëherë fëmijët që bërtasin nga i ftohti dhe era e acartë që hyn në tendat tona”, rrëfen Badriya Akkar, 55 vjeçe, nga qyteti Bani Suheila, në lindje të Khan Younis. Që nga fillimi i dimrit, shirat e rrëmbyeshëm kanë përmbytur tendat, dhe shumë persona, si Badriya, nuk mund të kthehen në shtëpitë e tyre pasi ushtria izraelite ka bllokuar qasjen, duke i konsideruar ato “zona të rrezikshme”. (Dje një tjetër fëmijë humbi jetën nga i ftohti në Rripin e Gazës).
“Kushdo që afrohet pranë këtyre bllokadave rrezikon të vritet. Sa civilë kanë humbur jetën gjatë këtij armëpushimi? Çdo javë bombardojnë një shtëpi, një makinë apo një zonë të tërë, dhe ne vrapojmë duke bërtitur për të kërkuar fëmijët tanë. Ende po jetojmë një luftë. Asgjë nuk ka ndryshuar”, shton Badriya.
Ministria e Shëndetësisë Palestineze në Gaza raporton se që nga 11 tetori janë vrarë mbi 400 palestinezë dhe më shumë se 5 mijë janë plagosur, pavarësisht armëpushimit. Qindra mijëra njerëz mbeten të zhvendosur dhe nuk mund të kthehen në shtëpitë e tyre për shkak të kontrollit të ushtrisë izraelite brenda asaj që njihet si “Linia e Gjelbër”. Dhjetëra mijëra të plagosur presin hapjen e pikës së kalimit të Rafah për të marrë trajtim mjekësor jashtë vendit, por Izraeli vazhdon ta vonojë atë.
Shtëpia e Salem Al-Khour, 45 vjeç, në Gaza City u shkatërrua plotësisht nga sulmet izraelite. Ai shpresonte që me armëpushimin të kthehej aty me tendën e tij.
“Por tani nuk ka asgjë tjetër veç shkatërrimi. Ajo që na dhemb më shumë është mungesa e ujit të pijshëm. Na kishin premtuar se gjatë armëpushimit do të ishte më e lehtë të riparonim tubacionet, por asgjë nuk ka ndryshuar”, thotë Salem, duke shpjeguar se ushtria izraelite nuk lejon hyrjen e shumë pajisjeve përmes pikave të kalimit. “Lufta për ne nuk ka mbaruar dhe vuajtjet vazhdojnë. Shpesh pyes veten sa kohë do të rri në një tendë, kur do të fillojë rindërtimi apo kur do të marr një karvan për të jetuar me dinjitet bashkë me gjashtë fëmijët e mi”.
Rima Al-Sadi, 21 vjeçe, nga Khan Younis, ëndërronte të regjistrohej në universitet pas shkollës së mesme. Ajo ndoqi vetëm dy javë Universitetin Al-Aqsa, në zonën Al-Mawasi, para se lufta ta detyronte të ndërpriste studimet. Bombardimet e pandërprera kanë kthyer universitetet në rrënoja ose strehë për të zhvendosurit. “Gjatë luftës komunikonim online me profesorët, të cilët thoshin se universiteti do të hapej pas armëpushimit. Por lufta është ndalur dhe asgjë nuk ka ndryshuar”, rrëfen Rima. Universitetet janë mbipopulluar me njerëz që kanë humbur shtëpitë e tyre dhe nuk mund të riparohen për të rifilluar mësimet.
“Herë pas here mendoj të shkoj jashtë vendit për të studiuar, por pika e kalimit është e mbyllur, madje as pacientët me plagë të rënda nuk mund të largohen. Gjithçka përreth nesh është e vështirë. Në Gaza nuk ka jetë, edhe pse përpiqemi të përshtatemi. Është shumë e vështirë”. Ushtria izraelite vazhdon shembjen në zonat e asaj që njihet si “Linia e Verdhe”. Rima dëgjon zhurmën e shkatërrimeve të mbetjeve të ndërtesave ditë e natë: “Është sikur na thonë se nuk do të kemi kurrë armëpushim nga tingujt e luftës”.
Burimi: botasot.info
