Groelanda, ishulli më i madh në botë që “jeton” me subvencione, karkaleca deti dhe…! Ka vetëm 160 km rrugë të shtuara

Presidenti amerikan Donald Trump ka deklaruar se Groenlanda është një domosdoshmëri sa i përket sigurisë kombëtare.
Ishulli më i madh në botë konsiderohet si një mrekulli e pasurive të paluajtshme nga presidenti i SHBA-së. Ai ka një vendndodhje strategjike dhe rezerva minerale të pashfrytëzuara të varrosura thellë nën akull. Megjithatë, tani për tani, ekonomia e tij varet nga diçka më e zakonshme: peshkimi dhe një rritje e kohëve të fundit e investimeve në aeroporte të reja. Të ardhurat nga të dyja janë në një trend rënës, me ekonominë që pritet të mbetet e pandryshuar në vitin 2025.

Sondazhet e viteve të fundit kanë treguar vazhdimisht se banorët e Groenlandës janë më të shqetësuar për gjendjen e ekonomisë së tyre sesa për një pushtim të huaj nga Amerika apo kushdo tjetër. Zyrtarët e Groenlandës pranojnë në heshtje se, të paktën në afat të shkurtër, kushdo që e drejton këtë ishull ka më shumë gjasa të përballet me një mungesë parash sesa me një minierë ari.

Ishulli është një nga shtetet më të mëdha të mirëqenies sociale në botë, një hapësirë e gjerë fshatrash të mbuluara me akull, banorët e të cilëve – shpesh të arritshëm vetëm me helikopter – janë megjithatë të mësuar me përfitimet e demokracisë sociale të Danimarkës, nga kujdesi shëndetësor falas te shkollat e forta. Gjithashtu mund të duhen vite dhe miliarda dollarë për të transformuar një ekonomi ku 98% e eksporteve janë prodhime deti, në një gjigant minerar.

“Nuk është një ekonomi e diversifikuar dhe do të duhet pak kohë që të bëhet e vetëmjaftueshme. Qeveria e Groenlandës nuk ka bërë shumë përparim”, tha Otto Svendsen, një studiues në Qendrën për Studime Strategjike dhe Ndërkombëtare.
Groenlanda “jeton” nga peshkimi

Popullsia e Groenlandës prej 57,000 banorësh është e shpërndarë rrallë përgjatë bregdetit të një vendi që është 80 përqind i mbuluar me akull. Standardet e jetesës ndryshojnë shumë. Në kryeqytet, Nuuk, vendasit mund të luajnë golf dhe të darkojnë në një restorant të mirë tajlandez. Në vendbanime më të vogla dhe më të largëta, ku pagat janë mesatarisht 50 përqind më të ulëta, njerëzit lahen duke prerë copa akulli për t’i shkrirë. Ishulli, i cili është pak më i madh se Meksika, ka më pak se 100 milje rrugë të shtruara.

Kjo ekzistencë bazohet në një varësi të thellë nga Mbretëria e Danimarkës, ku Groenlanda është një rajon gjysmë-autonom. Rreth 40% e fuqisë punëtore të Groenlandës është e punësuar nga shteti. Danimarka ofron një subvencion që përfaqëson rreth gjysmën e të ardhurave qeveritare të Groenlandës dhe 20% të PBB-së së ishullit. Ajo gjithashtu financon policinë, gjykatat, rregullatorët bankarë dhe kryesisht kujdesin shëndetësor falas për disa nga vendbanimet më të largëta në botë, si dhe menaxhon punët e jashtme dhe financon mbrojtjen.