Analisti Agim Vuniqi në një prononcim për gazetën “Bota sot” e ka vlerësuar nënshkrimin e marrëveshjes për Bordin e Paqes si “një moment me peshë simbolike dhe politike për Kosovën”, në një kohë kur, siç thekson ai, “arkitektura tradicionale e sigurisë ndërkombëtare – veçanërisht Organizata e Kombeve të Bashkuara – po përjeton erozion prestigji, bllokada vendimmarrjeje dhe krizë besueshmërie”.
Sipas Vuniqit, ky zhvillim “nuk është thjesht ceremonial”, por “sinjalizon kërkimin e mekanizmave të rinj multilateralë, më fleksibël dhe më efektivë, për ndërmjetësim, parandalim konfliktesh dhe ndërtim paqeje”.
Ai thekson se për Kosovën rëndësia e këtij momenti u thellua nga prania dhe roli aktiv i presidentes Vjosa Osmani, si e vetmja presidente grua ndër nënshkruesit.
“Nënshkrimi i marrëveshjes për Bordin e Paqes shënon një moment me peshë simbolike dhe politike për Kosovën, në një kohë kur arkitektura tradicionale e sigurisë ndërkombëtare – veçanërisht Organizata e Kombeve të Bashkuara – po përjeton erozion prestigji, bllokada vendimmarrjeje dhe krizë besueshmërie. Ky zhvillim nuk është thjesht ceremonial: ai sinjalizon kërkimin e mekanizmave të rinj multilateralë, më fleksibël dhe më efektivë, për ndërmjetësim, parandalim konfliktesh dhe ndërtim paqeje. Për Kosovën, rëndësia e momentit u thellua nga prania dhe roli aktiv i Vjosa Osmani, si e vetmja presidente grua ndër nënshkruesit. Afërsia e përzemërt dhe respekti politik i demonstruar nga Presidenti amerikan ndaj saj nuk është detaj protokollar, por sinjal diplomatik. Në marrëdhëniet ndërkombëtare, gjuha e trupit, koha e vëmendjes dhe simbolika e pozicionimit shpesh paralajmërojnë orientime strategjike përpara se ato të formalizohen në dokumente”, ka thënë Vuniqi për “Bota sot”.
Vuniqi shton se këto afrime nuk do të ndodhin përmes deklaratave të menjëhershme, por përmes procesit: bashkëpunim funksional, ndërtim besimi dhe normalizim marrëdhëniesh në tryeza tematike të paqes.
“Në këtë kontekst, Bordi i Paqes shfaqet si platformë post-OKB: jo zëvendësim formal, por plotësim pragmatik i boshllëqeve që Këshilli i Sigurimit i OKB-së nuk i mbulon më për shkak të vetove dhe polarizimit gjeopolitik. Për shtete të vogla, por konstruktive si Kosova, këto platforma janë levë e re ndikimi – aty ku kontributi konkret vlerësohet më shumë se statusi formal. Përfitimi strategjik i Kosovës qëndron në tri shtylla: (1) legjitimitet funksional përmes rolit në paqe; (2) kanale të reja komunikimi me shtete mosnjohëse në kontekste jo-konfrontuese; dhe (3) përforcim i aleancës transatlantike, ku mbështetja amerikane shfaqet jo vetëm si garanci sigurie, por si kapital diplomatik për zgjerimin e njohjeve”, potencon Vuniqi.
Analisti thekson se përfitimi strategjik i Kosovës qëndron në tri shtylla kryesore: legjitimitet funksional përmes rolit në paqe; kanale të reja komunikimi me shtete mosnjohëse në kontekste jo-konfrontuese; dhe përforcim i aleancës transatlantike, ku mbështetja amerikane shfaqet jo vetëm si garanci sigurie, por edhe si kapital diplomatik për zgjerimin e njohjeve.
“Në një botë ku rendi liberal po rikonfigurohet, Kosova fitoi jo thjesht një nënshkrim, por një pozicion. Sfida tani është ta shndërrojë simbolikën në diplomaci të qëndrueshme: me agjendë, me praninë e duhur dhe me konsistencë. Bordi i Paqes është mundësi reale – jo premtim automatik. Por në diplomaci, mundësitë e tilla janë pikërisht ato që hapin dyer që më parë ishin të mbyllura”, ka përfunduar ai.
Burimi: botasot.info
