Pse na pëlqejnë historitë e trishta

Përgjatë historisë, njerëzit janë të tërhequr nga histori trilluese, nga tragjeditë e Shekspirit si Hamleti, Romeo dhe Zhuljeta, deri te filmat sfidues si Lista e Shindlerit dhe Titaniku. Megjithatë, për shkak se ne i mendojmë tregimet si një formë argëtimi, interesimi ynë për historitë e trishtuara është quajtur paradoksal.

Ai i lidh njerëzit me emocionet e jetës reale

Kur konsumojmë një histori të trilluar, edhe pse e dimë se nuk është reale, ne automatikisht përjetojmë emocione si përgjigje ndaj saj. Kjo ndodh sepse nëse lidhemi me një histori—dhe veçanërisht nëse e gjejmë veten të transportuar në mënyrë narrative ose të zhytur në histori—përmbajtja e saj emocionale na rezonon në një mënyrë që na bën të ndihemi të vërtetë.

Ju mund të përjetoni trishtim pa ankth

Megjithatë, perceptimet tona për realizmin e një historie janë larg nga e vetmja arsye që na pëlqejnë historitë e trishtuara. Një studim tjetër4 që eksploronte përgjigjet ndaj historive të trishtuara zbuloi se pjesëmarrësit përjetuan po aq trishtim kur kujtonin një ngjarje personale tragjike, sa kur shikonin TV dhe filma tragjikë.

Mund të mendoni se çfarë e bën jetën kuptimplotë

Megjithatë, kërkime të mëtejshme kanë treguar se historitë e trishtuara mund të provokojnë mendime që shkojnë përtej marrëdhënieve tona dhe shtrihen në konsiderata më ekzistenciale. Studiuesit Mary Beth Oliver dhe Anne Bartsch7 e kanë etiketuar ndjenjën e të qenit i prekur nga një histori e trishtuar, prekëse ose e hidhur si “vlerësim” dhe sugjerojnë që njerëzit të kërkojnë histori që do të shkaktojnë këtë ndjenjë kur shpresojnë të zbulojnë kuptimin ose të vërtetat më të thella.

GAZETA.MK

Story i mëparshëm

Biden nënshkruan ligjin për kontroll të armëve

Story i radhës

Nottingham Forest vendos rekord

Të fundit nga

AlbanianMacedonianEnglish